Basket | Login | Register

 
 
 
 

P15. Problemy seksualne i relacji chory-opiekun

Detailed Programme, abstracts and presentations

P15.1. Zachowania seksualne u osób z zespołem otępiennym

Krystyna Jałyńska-Kwiatkowska

Seksualność człowieka to trudny temat .Mimo powszechnie panującego poglądu ,że ludzie starsi nie interesują się seksem wielu z nich kontynuuje zainteresowania seksualne i jest aktywna seksualnie. Dotyczy to również osób z otępieniem. Zrozumienie seksualności w całym naszym życiu a szczególnie w póżnych latach życia i osób z otępieniem dla których seksualne życzenia i satysfakcja mogą być jednym z niewielu sposobów które pozostały do wyrażenia uczucia jest bardzo ważne.

W początkowym okresie otępienia zachowania seksualne chorego mogą być związane z mało dostrzegalnymi zmianami osobowości. Mogą pojawiać się stosunkowo wcześnie ,niekiedy jeszcze przed postawieniem rozpoznania. Nieprawidłowe zachowania seksualne w miejscach publicznych budzą najwięcej niepokoju i zakłopotania opiekunów oraz lęku i nieoczekiwanych ,gwałtownych reakcji u obcych. Problemy z zachowaniem seksualnym u pacjentów z otępieniem częściej występują u mężczyzn i są przyczyną zakłopotania i zaniepokojenia opiekunów a także szybszego umieszczania chorych w domach opieki.

P15.2. Czy rola opiekuna jest tylko ciężarem?

Elżbieta Jasińska, Marcelina Kupis

Opieka nad osobą z rozpoznaną chorobą Alzheimera jest niewątpliwie zajęciem trudnym, absorbującym czasowo i emocjonalnie.

Autorzy omawiają kolejne etapy narastania zaburzeń funkcji poznawczych zwracając przy tym uwagę na istnienie problemu wykorzystywania pozycji jaką daje rola opiekuna.

Choroba prowadzi do całkowitej dezorientacji dotyczącej własnej osoby, czasu i miejsca, a w konsekwencji do pełnej zależności od innych.

Paradoksalnie, taki właśnie stan chorego może okazać się dla opiekunów sytuacją emocjonalnie optymalną. Może być powodem satysfakcji z własnych działań i dawać poczucie spełnienia. Efektem jest znaczący wzrost samooceny. Wpływ na ujawnienie takiej postawy mają zarówno czynniki sytuacyjne, jak również stałe skłonności osobowościowe, z zaburzeniami osobowości włącznie. Będąc oddanym opiekunem jednostka budzi zachwyt i skupia na sobie uwagę otoczenia. Dzięki temu staje się możliwa rekompensacja deficytów wynikających z niezaspokojonych potrzeb indywidualnego zainteresowania czy pochwał. Choroba członka rodziny (osoby bliskiej) może zatem służyć realizacji własnych potrzeb.

Pomoc choremu staje się więc nie celem samym w sobie, a środkiem umożliwiającym opiekunowi znalezienie miejsca w środowisku.

P15.3. Wpływ choroby Alzheimera na funkcjonowanie systemu rodzinnego

Agnieszka Nowicka, Wioletta Baziuk

Zgodnie z klasyczną teorią systemów rodzina jest otwartym, samoregulującym się system, pozostającym w relacjach wymiany energii i informacji z innymi systemami, natomiast indywidualne problemy jednostki są rozumiane jako przejawy zaburzeń systemu rodzinnego, a precyzyjniej reguł jego funkcjonowania, które sprowadzają się do zasady homeostazy i zasady zmienności. W sytuacji, gdy jeden z członków rodziny dotknięty jest jakąś poważną chorobą jej skutki dotykają nie tylko osoby chorej, lecz także jej bliskich.

Negatywny wpływ choroby na dezorganizację całego systemu rodzinnego bardzo mocno zaznacza się zwłaszcza wtedy, gdy schorzenie, na które cierpi dana osoba jest długotrwałe, znacząco narusza jej psychofizyczne funkcjonowanie powodując konieczność otoczenia jej troskliwą, wielozakresową opieką i ma niekorzystne rokowanie. Właściwości te są charakterystyczne także dla choroby Alzheimera, która narusza atmosferę życia rodzinnego, towarzyskiego i kulturalnego chorego i osób z nim spokrewnionych, a także stwarza konieczność dokonania nowego podziału zadań i obowiązków w rodzinie.

W swoim wystąpieniu pragniemy przedstawić wyniki diagnozy przeprowadzonej wśród opiekunów rodzinnych osób dotkniętych chorobą Alzheimera dotyczącej wpływu tej postaci otępienia na życie i funkcjonowanie rodziny chorego. Między innymi poruszymy kwestie dotyczące relacji emocjonalnych, w jakich pozostawali przed zachorowaniem i po rozpoznaniu otępienia typu Alzheimera opiekunowie z podopiecznymi oraz pozostali członkowie rodziny z osobą chorą, uczuć jakie do siebie żywią obie strony oraz ich zmienności w trakcie trwania procesu chorobowego, sposobów rozładowywania przez opiekunów negatywnych emocji oraz zakresu wsparcia, jakie uzyskuje osoba chora i jej główny opiekun w rodzinie i środowisku.

L. Cierpiałowska (2005), Koncepcje interakcyjne i systemowe oraz ich znaczenie dla psychologii klinicznej, [w:] Psychologia kliniczna, t. 1, H. Sęk [red.], Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN S. A., s. 147-148.

 

 
 

Last Updated: Monday 05 September 2011

 

 
  • Acknowledgements

    Alzheimer Europe gratefully acknowledges the support of the following sponsors: Fondation Médéric Alzheimer, Fondation Roi Baudouin, Janssen, Lilly, Pfizer, Sanofi and SCA Global Hygiene
  • Fondation Médéric Alzheimer
  • King Baudouin Foundation
  • SCA Global Hygiene
 
 

Options